Het is weer eens zover; klaarwakker staar ik in het donker. Ehm… dat klopt niet helemaal, want ik heb nu een beeldscherm voor m’n neus.

Met een glimlach vier ik mijn overwinning over de nachtelijke wakkere uurtjes. Het blijft een lastige uitdaging om de dagelijkse portie ‘brein en energie’ (of beter gezegd het tekort) goed te hanteren. Waarbij vooralsnog blijft dat als ik even een paar uurtjes denk ‘normaal’ te kunnen functioneren daarna de reactie minder fijn is. Mijn brein lijkt een flipperkast en hoewel alles erom schreeuwt te willen slapen is dat nu juist het laatste wat zal gebeuren. En ja, ik heb zo’n beetje alle opties al geprobeerd de afgelopen jaren. Het gaat over… met een beetje mazzel met een uurtje… of niet… dan wordt het wellicht weer een wakkere nacht. Waarbij dan morgen de uitdaging wordt om de RustindeBasis te behouden.

Je vraagt je wellicht af wat er dan te vieren valt. Want, je kunt het geloven of niet, ondanks dat mijn brein gonst, mijn lijf brak is, is mijn hart verheugd. Ik herinner me nachten ‘in het snot bij God’ om berouwvolle zaken of aangedaan leed. Ik herinner me ‘bevroren hart’-nachten gevuld met onzinnige zaken; beeldscherm en chips. Ik herinner me wanhoop-doe nachten waarin schoongemaakt of gekookt werd Ik herinner me nachten …

Ik herinner me nachten dat ik juist wel overprikkeld in slaap viel en dan na 2-3uurtjes wakker werd met een stampend hoofd. En dan hetzelfde gedoe…

En dan herinner ik me de nachten waarin ik juist dan, juist in het donker, in de pijn en eenzaamheid van het (ver)dragen de Ontmoeting had met een Liefdevolle Ander. Een standvastige trouwe vriend die al mijn ‘sores’ aankan. Voor Wie ik nooit teveel ben, nooit lastig. Iemand die altijd tijd en aandacht had als ik mijn hart uitstortte. Troost bood en zo nodig ook een vermaning.

Iemand die er was, er is en er zal zijn… dichtbij, want Hij woont in mij. Iemand waardoor ‘alleen’ nooit ‘eenzaam’ is en ‘eenzaam’ nooit ‘alleen’. Hij kent alles…

Noem ik Hem Vader, Jezus of Heilig Geest? Ik zeg maar zo… dankzij Jezus offer voor mij mag ik verzoend zijn met de Vader en woont de Heilige Geest in mij; 3 in 1 Almachtig God… de Heilige van Israel.

De nacht kan donker zijn, de nacht kan ‘naar’ zijn; en toch… schijnt het Licht in mijn hart; te midden van de ‘verdrukking’. Dan vier ik dat ik iets te vieren heb; het ‘donker’ in mij is overwonnen. Geen vluchten, vechten of (be)vriezen meer; bovenal Vrede, Vreugde en Victorie. De overwinning is behaald, zelfs al snapt mijn lijf en brein het nog niet helemaal.

Wellicht ben ik nog een tijdje wakker. Wellicht eet ik even iets en ruim de afwas op. Een ding weet ik zeker; ik dank God onder alle omstandigheden. En neem waarschijnlijk nog wat Woord en Levend Water tot me;)

Heeft het Licht al in jouw nacht geschenen?