Grenzen zijn er in allerlei soorten en maten. Het heeft altijd te maken met het afbakenen van een gebied. Een grens kan zichtbaar zijn voor de wereld eromheen of geheel niet. Grenzen kunnen geestelijk, emotioneel, fysiek zijn. Een grens kan verbaal of non-verbaal aangegeven worden. Wettelijke grond hebben of niet. Waarbij ‘verschillende grondgebieden’ ook nog eens verschillende ‘wetssystemen’ kunnen hebben. Voor een foetus is de baarmoeder een grens; voor iemand die sterft is de laatste hartslag een grens. Een mens kan ‘in zichzelf’ ook grenzen passeren; fysiek of emotioneel. 

Één ding lijkt universeel te zijn… zodra er een grens gepasseerd wordt, heeft het gevolgen. En die gevolgen kunnen zowel opbouwend als afbrekend zijn. Voor ‘jóuw persoonlijk gebied’ of dat van een ander/anderen. Elke grens kan ‘ontmoeting’ of ‘verwijdering’ betekenen; vreugde, verdriet of een mengeling vanwege een ‘overgang’. Er kan overeenstemming zijn over een grens of juist niet en ook dat heeft weer allerlei gevolgen; in het groot of in het klein. Voor enkel de betrokken persoon/personen of ook voor omstanders die er niets mee te maken hebben. Ik sta er zelf van te kijken hoeveel aspecten dit thema heeft en wellicht zijn er nog meer.

Als je dit ‘thema’ bekijkt door de Bijbel heen, kom je allerlei aspecten ervan tegen. Adam en Eva overschreden Gods grens en dat had gevolgen; het eerste bloed vloeide om hen te kleden én ze moesten de Hof van Eden verlaten. Abraham trok over grenzen heen en ook dát had gevolgen; hij belandde in ‘beloofd land’ mét de belofte voor zijn Nageslacht.

De eerste grensoverschrijding van de mens in de Hof van Eden heeft de mens bewust gemaakt van ‘grenzen’. En de deur geopend voor de overtuiging dat je elke grens persoonlijk kunt en mag bepalen. Maar of dat nou zo goed uitwerkt in de dagelijkse praktijk… 

God wist dat de mens beslist niet capabel is om de grens tussen ‘goed en kwaad’ zuiver te kunnen onderscheiden en/of toe te passen. En desondanks creëerde hij de mens met een vrije wil én keuzevrijheid. Waarbij enkel de liefdevolle Relatie met Hem de mens zou kunnen beschermen tegen kwalijke gevolgen van keuzes. De keus die inging tegen Gods Liefde voor de mens maakte dat de zondige mens niet meer in Zijn Heilige tegenwoordigheid kon zijn. 

De grens was overschreden; het gevolg werd meteen zichtbaar… verstoorde Relatie. Dát zien we zowel in de Bijbel alsook in het tegenwoordige leven overal terug… verstoorde relaties, gebrokenheid. Met alle soorten van gedrag wat eruit voortvloeit. Wat ook weer de dimensie kent van grensoverschrijdend of juist ‘achter de contactgrens’ te zijn. Het lijkt een oneindige cirkel te zijn, maar dat is géen Waarheid! 

Degene die onvoorwaardelijk liefhebbend, oneindig gehoorzaam, onmenselijk lijdend over grenzen heengegaan is, is Jezus. Door de Heilige Geest vanuit God gekomen om mens te zijn op aarde. Overal waar Hij kwam de principes verkondigend van hoe God het oorspronkelijk in Zijn Liefde bedoeld heeft voor de mensheid. Hoe God verlangt naar verzoening met de mens; Relatie met een ieder persoonlijk. Hoe God in Zíjn Eeuwigheid de mens tot ín eeuwigheid dichtbij zou willen hebben. In en voor Zijn Koninkrijk. Én dat enkel geloof in Hem als Zoon van God ‘voldoende’ zou zijn om de krater die zonde geslagen heeft te dichten… door het Kruis… als mens geestelijk zoon/dochter te mogen zijn van God als Vader. Gehoorzaam navolgend wat Jezus leerde als antwoord op het ontvangen van de onvoorwaardelijke Liefde.

Jezus heeft elke mogelijke grens ervaren en getrotseerd omwille van jou en mij persoonlijk. En ieder ander. Hij was grenzeloos begrenzend en tegelijk onbegrensd grensoverschrijdend. Hij zette alles op scherp door woord en daad met éen enkele bedoeling voor zover ik kan overzien. Dat elk mens persoonlijk tot het besef zou komen dat er iets verstoord is tussen hem en God. Dat elke mens persoonlijk tot berouw zou komen; belijden en bekeren. Dat elk mens de keus zou maken om de kans te grijpen die God aan ieder gegeven heeft om eeuwig onbegrensd geliefd te zijn. Want laten we eerlijk zijn met elkaar… of je nu meer ‘dader’ of ‘slachtoffer’ bent in het spectrum van ‘over grenzen heen’, iedereen snakt naar onvoorwaardelijk geliefd te zijn binnen een VVV; een VeiligeVerbondsVerbinding. God is de Enige die hierin een gegarandeerde ‘sterke’ kan zijn, die onvoorwaardelijk liefdevol is. Doch ook duidelijk grenzen hanteert als wij er een potje van maken. God zal namelijk nooit iets van ons vragen wat tegen Hemzelf ingaat. Zijn grenzen zijn gezond en ‘haalbaar’. Keer op keer hebben we rondom ‘grenzen’  de uitdaging om ons op te laten oprekken; méer van Hem en minder van onszelf. Ons ‘willetje’/’ikke zelf doen’ ondergeschikt te laten zijn aan Zijn Wil voor ons. Enkel dan kunnen we (leren) functioneren zoals we oorspronkelijk bedoeld zijn.

Het werk van de Heilige Geest is onontbeerlijk in al deze processen. Hij is degene die ons innerlijk overtuigt van zonde, oordeel en gerechtigheid. Zodra we wedergeboren zijn, overtuigt de Heilige Geest onze opgewekte geest dat we zoon/dochter zijn van de Allerhoogste. Hij is degene die ons troost kan bieden voor al het leed wat onze ziel te verduren gehad heeft. Die ons kan helpen vergeving werkelijk te ontvangen waar we berouw hebben van onze zondige daden. Hij wil helpen met de ‘innerlijke schoonmaak’. Hij wil ons in nieuwe wegen leiden en waar nodig corrigeren. 

Het ‘probleem grenzen’ kan enkel opgelost worden indien de Creator van grenzen serieus wordt genomen!