Wie herkent dit niet; zo’n klein kind wat bijna adorerend opkijkt naar papa die alles kan. Ik herinner me momenten waarop mijn eigen zoons ontdekten dat papa’s (en mama’s) niet alles kunnen, niet oneindig sterk zijn en soms ook huilen of boos zijn. Welk effect dat dan had? Ik heb niet de indruk dat me dat ‘minder’ maakte in hun ogen; integendeel… ik bleek gewoon ook ‘eindig’ te zijn, net als zijzelf.

‘Worden als zo’n kind, geloven als een kind’, ‘God als Vader’, zegt het Woord van God, maar hoe dan? Moet eerst elke oude belemmering opgeruimd of mag je je wentelen in ‘nieuw’, en op een plek van troost ‘oud’ los laten.

Hoevelen struikelen en verdwalen niet in het land dat ‘leven’ heet; zeker als de aardse start moeizaam geweest is. Vaak ontstaat er een krachtig ‘ikke zelf doen’ wat echter vaak ergens schipbreuk lijdt. Dan kan het lijken of de keuze voor Jezus dé ‘Oplossing’ gaat zijn van lijden. Is dat Waar? Waarheid?

Hoe kan je bij Hem nou worden als een kind terwijl je je eigen kind-zijn ‘gemist’ hebt. Als je ‘zelf’ (0-3 jaar) beschadigd of verwaarloosd is en het lijkt of je enkel kan leren omgaan met je ‘gehandicapte’ kind-zijn.

Hoe dan met al die dingen waar de Bijbel over spreekt: opnieuw geboren worden, vergeven zijn en vergeven worden. Jij bent toch niet ‘schuldig’ aan hetgeen je aangedaan is. En wat als de ander geen schuld belijd of sterker nog, jou aanwijst als verantwoordelijk voor zijn/haar gedrag?

Oneindig veel vragen kan de Bijbel oproepen en tegelijk voorziet het Woord van God juist in elk antwoord wat je maar nodig kan hebben. Hoe dan?!

En hoe zit het dan met al die verschillende kerken, met meer of minder structuur. Waar meer of minder het Woord of de Heilige Geest centraal staat.

Al die leiders, waarbij soms ook verwondingen nog stem hebben. Gebrokenheid die we niet kunnen ontkennen, niet volledig kunnen oplossen (zo lijkt het) en tegelijk mogen we geloven in het volbrachte werk van Jezus.

Hoezo Jezus? God? Heilige Geest? Wie, wat, waar en waarom geloven hierin?

Andere geloven hebben toch ook veel goeds. Waarom zou het Christelijk geloof nou ‘het beste’ zijn? Is dat niet een beetje hoogmoedig?

Dat ene zinnetje ‘mijn papa kan alles’ zou Jezus gezegd kunnen hebben. Toch werd ook Hij ermee geconfronteerd dat niet alles altijd ging zoals Hij wellicht voor zichzelf zou willen. Maar Hij koos ervoor om zich altijd door alles heen onder gezag te stellen van Degene die Hem op aarde gebracht had. Degene die Hem ‘verwekt’ had te eren, omdat Hij Hem kende en wist dat Hij Hem zou kunnen vertrouwen; zelfs door lijden heen. Door zichzelf volledig opofferen heen…

Misschien mogen we dát van Jezus leren, maar hóe dan?

Inmiddels de helft van mijn leven stel ik God gerichte vragen. Waarbij een vast ingrediënt is “Heer, geld dit enkel voor mij of is het een universeel principe”.

De ervaring leerde dat een vraag altijd antwoord kreeg, al moest ik soms lange tijd ‘wachten’. Wachten was niet passief, maar meestal een proces waarbij ik onderweg met van alles geconfronteerd werd in mijn eigen leven.

Focus op Hem als Regisseur, vertrouwend op Zijn Liefde voor mij gaf vele routes die soms moeizaam waren en pijnlijk, doch uiteindelijk altijd heilzaam. Vele principes heb ik onderweg mogen leren. Soms ontdekte ik door het proces iets wat daarna door Bijbellezen verder geopenbaard werd.

Mijn ‘vragen stellen’ werd een hartroep “Heer, als U mij heeft kunnen genezen van gevolgen van geboortetrauma, onveilige hechting en alles wat hierdoor ook scheef gegaan is, dan kunt U dat voor een ieder doen die U ernstig zoekt”

Ik beschouw mijzelf als genezen; zelfs al is mijn brein en lijf nog niet volledig overtuigd. Mijn ‘maximaal functioneren’ in het dagelijks leven gaat niet vanzelf.

Dankbaarheid voor wat wél is staat altijd voorop. Direct erachter een bereidheid om uit te strekken naar wat ontwikkelen kan, zelfs door pijnlijkheden heen. Volkomen gezekerd in Liefde van Degene die mij ‘gewenst’ heeft. Degene die precies weet waar mijn capaciteiten liggen, wat mijn zwakke punten zijn. Hij beVadert mij dag aan dag door Woord en Heilige Geest om mij te vormen tot wie ik ben.

En weet je wat het mooie is… dat wil Hij ook voor jou. De vraag is alleen of je al ontdekt hebt Wie Hij is en Wat Hij al voorbereid heeft om jou je levensdoel te laten ontdekken. Én je te helpen dit tot vervulling te brengen. Hij heeft namelijk al voorzien in alles wat je hiervoor nodig hebt. Hij wil je papa zijn… de papa die alles kan…

‘Hoe dan?’, vraag je je af. Eenvoudigweg met behulp van het Woord van God; de Bijbel en het werk van de Heilige Geest in jou. En bovenal… jouw overgave…