Deze dagen voor Kerst huilt mijn hart onzichtbaar… hoevelen vieren Kerst zonder Jezus écht te ontvangen. De leegte van versiersels, films, de overvolle winkels voor eten of kado’s is moeizaam te verdragen. Dat is niet altijd zo geweest hoor. Vroeger kon ik kinderlijk genieten van versiersels en andere bekende tradities. 

Door de jaren heen landde dieper en dieper het besef van wat Hij werkelijk voor mij volbracht heeft. Het besef van de grootte van Gods Liefde voor mij toen ik nog niet eens bestond. Het besef dat de Heilige Geest werkelijk ‘nieuw Leven’ geeft. 

Ik ontving en ontving en ontvang… niet enkel het ‘pakketje Kerst’, maar werkelijk Wie Hij is als God. Mens geworden omwille van mij… In het werkelijk ontvangen heeft zich het beantwoorden ontvouwen. Niet meer een ‘dankje’ gezongen in een liedje in de kerk op muziek die mij aanspreekt Of dankbaarheid getoond in ‘doen’ voor God of een ander. 

Ik verlang Hem te leren kennen. En zoals in een relatie hoort je verdiepen in de Ander hierbij; diens verlangens horend, meehelpend etc. Gericht te zijn op de Ander, jezelf verloochenend in vertrouwen dat de Ander zal voorzien in wat je nodig hebt. En dat staat niet altijd gelijk aan dat de ander je geeft wat je wilt;)

Dit jaar ervaar ik een ‘heilig ontevreden’. Zowel van binnen als naar buiten… Hij gaf ALLES om met mij in een Verbond te zijn; doe ik werkelijk hetzelfde. Ik denk graag van wel, en toch… ik zie mijzelf tekort schieten wanneer mijn wil een ‘eigen route’ verkiest boven af te stemmen op de Zijne. Het doet me verdriet dat zelfs binnen het Lichaam van Christus de psychologische benadering nogal wortel geschoten heeft. Waarbij de ziel sneller ‘zielig’ gekoesterd wordt dan opgevoed. Hoe vind geestelijke opvoeding dan plaats? Liefdevol, doch duidelijk en waar nodig met vermaning…

Laatst werd ik bepaald bij Titus 2:11-15 en bemoedigd.

11 Want verschenen is Gods genade

als redding voor alle mensen;

12 zij voedt ons op

om met verzaking van de goddeloosheid

en de wereldse verlangens

bezonnen en rechtvaardig en godvruchtig

in de huidige eeuw te leven,

13 in verwachting van de zalige hoop

en verschijning in heerlijkheid

van onze grote God en redder Christus Jezus,

14 die zichzelf ter wille van ons heeft gegeven

om ons ‘te verlossen

van alle ongerechtigheid’ (Ps. 130,8)

en ‘zich een gemeente ten eigendom

te reinigen’ (Ex. 19,5),

ijverig in goede werken.

15 Spreek dit alles uit

en bemoedig en weerleg met alle nadruk;

niemand mag jou verachten!

(Naardense vertaling= vanuit grondtekst. Bekijk gerust andere vertalingen als jou dat helpt deze tekst te ‘verstaan)

Persoonlijk ervaar ik deze ‘heilige ontevredenheid’ als een goed teken; het toont dat er werkelijk wortel geschoten is van Zijn Hart naar het mijne; dat ik werkelijk verlang het beantwoorden zichtbaar uit te leven. Hulp en wijsheid van Hem verwachtend. 

Ben jij tevreden over je ‘ontvangen’? Mag Zijn Licht verschijnen in jouw hart en tonen hoe het er werkelijk aan toe is. ‘Lust’ je een hapje meer ‘Genade en Waarheid’ over Wie Hij is & jij bent. Hij die jouw Vader wil zijn, zoals geen enkele aardse vader zou kunnen. Het maakt niet uit of je goede of slechte ervaring hebt. God is geheel anders kan ik je verzekeren;) Mag Hij je opvoeden?