Allereerst even voor diegenen die mij nog niet zo lang kennen. Bijna 3 jaar geleden bleek vrij abrupt dat mijn lijf niet meer mee kon werken aan mijn overlevingsstrategieën; het ‘controle centrum’ vertoonde mankementen en de wereld noemt dit ‘burn out’. 

Ik kreeg biddend al snel helder dat dit alles ermee te maken had dat ik nooit binnen een veilige setting geleerd had om mijzelf liefdevol te begrenzen. Dankzij Zijn Leiding ben ik nu waar ik ben. Ik leer om maximaal te functioneren binnen de voor mij gezonde grenzen. Het arbeidsproces blijft een stipje aan de horizon wat buiten bereik ligt. 

Binnen de verbondsrelatie met God leer ik VOG-‘zijn’: Vertrouwend-inOvergave-Gehoorzaam. En inmiddels kan ik oneindig getuigen van hoe Hij in mij herstel bewerkt heeft. Ik beschouw mijzelf als genezen; ook al zijn brein en lijf niet op kracht. Alleen Hij weet hoe mijn aards leven verder zal verlopen. Ik ben reuze dankbaar voor alles wat ‘is’, geef alles aan Hem en strek mij uit naar ‘meer’. 

Het Kerstavontuur begon al maanden geleden toen ik de indruk kreeg dat God me uitdaagde ‘Open thuis’ te houden. Ik had beslist de nodige bedenkingen. Hoe zou ik dit allemaal voor elkaar moeten gaan krijgen. 

2e Kerstdag 15u… Heer, ik heb voorbereid wat U vroeg; nu is het aan U…

Vrij snel hierna een echtpaar op de bank, enorm leuk! Een wederzijdse zegen geloof ik. En daarna is het weer stil en opnieuw kies ik voor overgave en ga aan m’n legpuzzel. Het blijft ‘stil’. Mijn thuis is een stilleven van alles wat ik ‘in huis heb’; alle dingen zijn gereed om mensen te verwelkomen… er is overvloed aan ruimte; dingen te doen, te nuttigen… en God in Zijn Liefde houdt het ‘stil’.

Hij heeft me gezegend met een praktische uitdaging de afgelopen weken om mijn ‘Thuis’ RiB te krijgen voor mijzelf én gasten. Mijn geest, mijn ziel is toegerust en God heeft mijn brein/lijf beschermd in de uitvoering. 

Liefde voor Hem hoort gepaard te gaan met liefde voor jezelf; met grenzen die je helpen te bepalen waar je mogelijkheden uitgebreid kunnen worden en waar nog even ‘Rust’ omwille van herstel nodig is. Een volle huiskamer voor enkele uren in combinatie met iedereen voorzien van natje en droogje zou wellicht voor nu een té grote ‘sprong’ zijn met risico op terugval. Daar ben ik voor beschermd.

Ik ben dankbaar. Dankzij dit avontuur heb ik een redelijk goed beeld gekregen van hoe het ervoor staat. Het ‘stilleven’ is voor mij bemoedigend; het toont de potentie van mij en dit thuis.

In de gehoorzame keus lag Zijn Bescherming geborgen. Dát is wie God is!  Gehoorzaamheid bewijst zich niet in een direct zichtbaar resultaat… je doet het uit ontzag… lees je Bijbel maar…

God weet welke mensen mijn hulp zouden kunnen gebruiken om meer RiB te verwerven voor zichzelf. Hij zal ze brengen op Zijn tijd en ‘tussendoor’ grijp ik elk avontuur aan wat Hij geeft. Hoe groot, klein of ‘apart’ ook. Want alles mét God, ís goed… Zijn Plan voor mij staat vast! Ben jij daar ook zeker van?