“Luistert u dan naar de gelijkenis van de zaaier. Als iemand het Woord van het Koninkrijk hoort en het niet begrijpt, dan komt de boze en rukt weg wat in zijn hart gezaaid was; dat is hij bij wie langs de weg gezaaid is. Maar bij wie op de steenachtige grond gezaaid is, dat is hij die het Woord hoort en dat meteen met vreugde ontvangt. Hij heeft echter geen wortel in zichzelf, maar hij is iemand van het ogenblik; en als er verdrukking of vervolging komt omwille van het Woord, struikelt hij meteen. En bij wie in de dorens gezaaid is, dat is hij die het Woord hoort; maar de zorgen van deze wereld en de verleiding van de rijkdom verstikken het Woord, en het wordt onvruchtbaar. Bij wie in de goede aarde gezaaid is, dat is hij die het Woord hoort en begrijpt, die ook vrucht draagt en voortbrengt, de één honderd-, de ander zestig-, en de ander dertigvoudig.”

In Mattheus 13:1-9 staat beschreven hoe Jezus deze gelijkenis sprak tot een menigte mensen. Hierna in vers 10-17 vertelt Hij de discipelen waarom Hij in gelijkenissen spreekt tot deze eenvoudige mensen. Vers 13 zegt “omdat zij niet zien, ook al zien zij, en niet horen, ook al horen zij en ook niet begrijpen. Pas daarna in vers 18-23 geeft Hij de discipelen uitleg over deze gelijkenis.

Tja… ook ik was zo iemand ‘in de menigte’. Ik hing bij Hem rond zonder mijzelf echt toe te vertrouwen; vers 13 gold ook voor mij. Met name ná mijn doop begon de werkelijke verandering. Ik verlangde Hem te leren kennen … verlangde naar ‘ontvangen’ … naar intimiteit… een Relatie van hart tot Hart. En daarvoor moest er in mijn hart veel ‘grondwerk’ gedaan worden.

Als ik hier en nu deze gelijkenis lees, is er herkenning met elk aspect. En laat ik eerlijk zijn; het laatste is ‘onder constructie’;) Eigenlijk is het verfrissend te ontdekken dat de volgorde herkenbaar is. Zou God dit als principe erin gelegd hebben, vraag ik me dan af. Het roven, nog geen wortel hebben, verstikken… voorbeelden genoeg.

Ik wil je uitnodigen om stil te staan bij deze gelijkenis. En de Heilige Geest om openbaring te vragen over hoe het met jouw ‘grond’ gesteld is. Het Woord van God als ‘zaad’ is namelijk onveranderlijk. En heeft nu evenveel waarde en kracht als eeuwen geleden. Het heeft echter wel jouw hart nodig om in gezaaid te worden. Dus niet je studiebol of eigen mening;)

Hij is absoluut bereid en beschikbaar om te helpen de grond van je hart te bewerken. Daar getuig ik van. Hij heeft enkel jouw toestemming nodig om ermee aan de gang te gaan; jouw toevertrouwen, jouw overgave. En weet je… Hem de grond laten bewerken is vele malen effectiever dan ‘werken aan jezelf’. Hij weet veel beter dan jij, ik of elke ‘peut’ welk ‘plan van aanpak’ nodig is.

Hoe mooi zou het zijn als we werkelijk vruchtbaar gaan leven op aarde. Niet zozeer in grote gezinnen, maar vanuit de vruchten van de Geest. En daardoor een getuigenis neerzetten wat aantrekkelijk is voor diegenen die Hem nog niet persoonlijk kennen.